Vandaag vertrokken we met een comfortabel busje om 4 u naar de westkust. Om 8.15 u arriveerden we in Las Peñas. Onderweg verwonderden we ons over de totale verandering wat betreft de huisjes, de plantengroei en het landschap.
We namen een stevig ontbijt : bolón de verde (groene bananen gevuld met kaas in een bol).
Pato, Steven, Monica en onze chauffeur namen een visschotel ('s morgens !!!)
Niet voor niets was dit een vakantiedagje (ze hebben hier slechts 1 dag verlof met Allerheiligen) : we schommelden even in de hangmatten op het strand.
Daarna maakten we een flinke strandwandeling. We zochten naar schelpen en mooie stenen.
We vonden er in 'hartvorm', die we willen gebruiken als bedankje hier voor de verschillende leerkrachten en familie. We gaan deze beschrijven met een lieve boodschap.
Toen we wilden terugkeren, verraste het hoogtij ons . We moesten voorbij rotsen, waar geen strand meer te zien was en tussen de golven door, trachtten we het andere strandje te bereiken. Natuurlijk bleven we niet droog! Gelukkig scheen de zon krachtig.
Tijd voor het middagmaal : vis, rijst en gebakken groene banaan. Het was lekker.
Een plasje maken is een aparte gebeurtenis. Je betaalt 25 ct en krijgt wat toiletpapier mee om op een primitieve wc je boodschap te doen. Het papier mag niet in het toilet worden gegooid (overal hier trouwens in Ecuador) maar in een doos of mand die er naast staat. Om door te spoelen moet je een halve fles water scheppen uit een ton en in het toilet gieten.
Rond half twee vertrokken we terug huiswaarts. Onderweg hebben we nog vele foto's genomen van het prachtige Andesgebergte.
Half zeven konden we gaan douchen want dat was nodig.
Het was een heel leuke, ontspannende vakantiedag.
ons ontbijt
suikerriet
strandtent
toiletten en douches
hoogtij
eethuisjes op het strand
doorspoelen maar
lunch
lunch
onderweg
onderweg
ook hier wonen mensen
onderweg
bolón de verde
vis als ontbijt
tortilla de camarón
genieten
Zullen we hier een nachtje voor jou boeken?
'de dijk' in Las Peñas
Andesgebergte
Onze school heeft sinds het schooljaar 2010 - 2011 een scholenband met een kleine school, genaamd 'Pestalozzi', in Otavalo in Ecuador. Na enkele bezoeken vertrekken juf Lut en Pat Leysen opnieuw naar onze partnerschool!
maandag 3 november 2014
zondag 2 november 2014
zondag 2 november
Vanmorgen om 8.00 u vertrokken naar de kerkhoven van Quichinche en Otavalo. Daarna rijden we door naar Quito om Glenn naar de luchthaven te brengen. Greet, Noor en Nicole brengen daarna nog een bezoek aan het oude stadscentrum.
Morgenvroeg staan we al om 4.00 u op omdat het die dag vakantie is hier. We gaan dan naar de zee (op zo'n 3 uur rijden van hier).
Een volgend verslag zal je hier dus pas kunnen lezen op maandagavond (bij jullie dinsdagmorgen).
Toch nog nieuws want de plannen werden gewijzigd. Tot en met het naar de luchthaven brengen, klopt het nog. We begrepen eerst niet goed waarom we niet naar het oude stadscentrum van Quito reden, maar terug richting Otavalo. Bleek dat we El Quinche, een bedevaartsplaats, gingen bezoeken: Scherpenheuvel op zijn Ecuadoraans. Een mooie kerk, een museum en allerlei kraampjes. We wilden onze gastheer en -vrouw graag iets aanbieden en zij besloten om te stoppen in Cayambe. Dit dorp is bekend om zijn bizcochos: een zanddeegkoekje. Met een kopje koffie smaakte dit heerlijk. Een dik half uur later waren we terug thuis. Na in totaal 4 uur met de auto rijden, moesten Pato en Monica direct terug vertrekken richting luchthaven om Lincoln, de broer uit Engeland, op te halen.
Zodoende hebben wij nu toch tijd om jullie te berichten.
Vanmorgen waren de bezoeken aan de kerkhoven zeer interessant. Ongelooflijk wat een massa volk op de been was. Het feit dat de Indigena's bij het graf van hun overledenen eten en drinken en er ook voedsel en drank achterlaten voor hun dierbaren, is anders dan bij ons. De Mestiezen daarentegen zetten net zoals wij bloemen en kaarsen op het graf. El día de los muertes (2 november, Allerzielen) is hier een belangrijke gebeurtenis. Er wordt zelfs gezongen op aanvraag en er is een viering op het kerkhof.
Nadien aten we sopa de harina de avas met churros en dronken we colada de piña: een typisch gerecht voor deze feestdag. De tafel was versierd met een guagua de pan: een figuurtje in brooddeeg om mee te spelen.
Morgen gaan we de Pacifische Oceaan ontdekken...
de kerk in El Quinche
zingen op vraag
de churros (schelpjes) en de ananas koken
soep van bonenzetmeel en schelpjes en de tafelversiering
in de kerk
snoepkraampje aan de kerk
Morgenvroeg staan we al om 4.00 u op omdat het die dag vakantie is hier. We gaan dan naar de zee (op zo'n 3 uur rijden van hier).
Een volgend verslag zal je hier dus pas kunnen lezen op maandagavond (bij jullie dinsdagmorgen).
Toch nog nieuws want de plannen werden gewijzigd. Tot en met het naar de luchthaven brengen, klopt het nog. We begrepen eerst niet goed waarom we niet naar het oude stadscentrum van Quito reden, maar terug richting Otavalo. Bleek dat we El Quinche, een bedevaartsplaats, gingen bezoeken: Scherpenheuvel op zijn Ecuadoraans. Een mooie kerk, een museum en allerlei kraampjes. We wilden onze gastheer en -vrouw graag iets aanbieden en zij besloten om te stoppen in Cayambe. Dit dorp is bekend om zijn bizcochos: een zanddeegkoekje. Met een kopje koffie smaakte dit heerlijk. Een dik half uur later waren we terug thuis. Na in totaal 4 uur met de auto rijden, moesten Pato en Monica direct terug vertrekken richting luchthaven om Lincoln, de broer uit Engeland, op te halen.
Zodoende hebben wij nu toch tijd om jullie te berichten.
Vanmorgen waren de bezoeken aan de kerkhoven zeer interessant. Ongelooflijk wat een massa volk op de been was. Het feit dat de Indigena's bij het graf van hun overledenen eten en drinken en er ook voedsel en drank achterlaten voor hun dierbaren, is anders dan bij ons. De Mestiezen daarentegen zetten net zoals wij bloemen en kaarsen op het graf. El día de los muertes (2 november, Allerzielen) is hier een belangrijke gebeurtenis. Er wordt zelfs gezongen op aanvraag en er is een viering op het kerkhof.
Nadien aten we sopa de harina de avas met churros en dronken we colada de piña: een typisch gerecht voor deze feestdag. De tafel was versierd met een guagua de pan: een figuurtje in brooddeeg om mee te spelen.
Morgen gaan we de Pacifische Oceaan ontdekken...
de kerk in El Quinche
zingen op vraag
de churros (schelpjes) en de ananas koken
soep van bonenzetmeel en schelpjes en de tafelversiering
in de kerk
snoepkraampje aan de kerk
zaterdag 1 november 2014
zaterdag, 1 november
Zoals gezegd namen we
gisterenavond de bus naar Quichinche om broodjes te maken.
Ongeveer 300 gingen er door onze handen: met granen, met kaas, met suiker. Ze werden gebakken in een met hout gestookte oven. Leuke activiteit en lekker warm naast de oven.
Ongeveer 300 gingen er door onze handen: met granen, met kaas, met suiker. Ze werden gebakken in een met hout gestookte oven. Leuke activiteit en lekker warm naast de oven.
Vandaag sliepen we uit
(tot 7 u) en na het lekker ontbijt trokken we eerst naar de dierenmarkt.
Tegenover 2 jaar geleden is deze al beter georganiseerd. Gaia zou wel
bedenkingen hebben…
Dan het hoogtepunt van de dag: cadeautjes kopen op de ponchomarkt. Gezellige drukte, zelfs voor Glenn J.
Pato en Steven hadden lekker gekookt toen we rond 14 u terug thuis kwamen.
De familie ging naar Quichinche om allerlei dingen te regelen voor de komst van de broer (Lincoln) uit Engeland. Wij namen zoals echte Ecuadorianen de taxi terug naar het centrum voor een lekker kopje cappuccino caramelo met een Belgisch chocoladekoekje.
Tijdens de wandeling terug, overlegden we met ons vieren hoe we ons project verder efficiënt kunnen uitwerken nu we weer een duidelijkere kijk hebben op de situatie hier.
We bespreken dit verder met hen in de loop van volgende week.
Dan het hoogtepunt van de dag: cadeautjes kopen op de ponchomarkt. Gezellige drukte, zelfs voor Glenn J.
Pato en Steven hadden lekker gekookt toen we rond 14 u terug thuis kwamen.
De familie ging naar Quichinche om allerlei dingen te regelen voor de komst van de broer (Lincoln) uit Engeland. Wij namen zoals echte Ecuadorianen de taxi terug naar het centrum voor een lekker kopje cappuccino caramelo met een Belgisch chocoladekoekje.
Tijdens de wandeling terug, overlegden we met ons vieren hoe we ons project verder efficiënt kunnen uitwerken nu we weer een duidelijkere kijk hebben op de situatie hier.
We bespreken dit verder met hen in de loop van volgende week.
Abonneren op:
Posts (Atom)